سوگند به دل

به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت
غصه هم می گذرد ... !

خانه نشینی های امروز

حوصله ام را به جاهایی که نباید؛

می کشاند!

دلم می خواهد برای خرید شب عید

حصاری بیابم به وسعت تمام من

بعد با دقت و سر فرصت

بکشم دور تا دور حوصله ام

و زندگی کنم

زندگی را !

از پشت حصار...

 
اولین بار که روبرو شویم

پشت می کنم به هرچه در دنیاست .

احساسم را کف دستانت می گذارم

تا حساب مان پاک شود !

بیا پاک  شویم ازهرآنچه بوده ایم

تاریخی دیگر برای خودمان جعل کنیم

وجغرافیای دوروبرمان را بهم بزنیم !


تو می شوی پایتخت زیبایی ها

ومن

اسکندری که در چشمان تو می سوزد !

چشمانی که فقط توی عکس دیده ام

قرار بر این است که امروز متولد شویم

اینبار در کنار تو

و چه لذتی می تواند داشته باشد تولدی از این نوع

خود نیز انتظار به دنیا آمدنم را میکشم!

این روز ها ،

لطافت ها ،

مردم را خشن می کند ...

نمی دانم

قلم نوشتن که کند می شود

از خاک خوردن عقاید است

یا از بین رفتن انگیزه!

و تو

چه ساده

این روزها

شکاف نبودن های آن روزها را

با عمق مهر

دَرز گرفته ایی

و به تن می کنی تمام عشق را

و ها می کنی بهشت را

به مشام خستگی هایم...

و من

که نگفته ام

که نمی گویم

که نمیشود گفت

خوشبختیمان چند بخش است!

اما هر چه که باشد

بی گمان بخش اول تویی ...

آمدم که بگویم

گویی

خوشحالم

چیزی

شبیه گرمای خورشید در وسط سپیدی برف ها

آهسته فکرم را نوازش می دهد

و آرامم می کند!

این روزها

درست نمی دانم اطرافم چه می گذرد

تنها می دانم

هراس

بیش از خوشحالی است

گویی دور خود تار عنکبوتی تنیده ام!

بیش از هر چیز

نیاز به فاصلـــــــــ...ــه دارم!

چقدر زندگی

در میان کسانی که

اصطلاحا خویشاوند تواند

ولی کهکشانها از تو دورند

می تواند سخت باشد!

دلم می خواست

میشد که صورتم را نیمی سیاه و نیمی سپید بگذارم

با نیم سیاه همچو دیوانه ها هر چه بر دل و زبانم می گذشت فریاد کنم

که اینگونه بیخ گلویم را همچو طلبکارها نگیرد!

و با نیم سپید سکوت کنم؛

و دیوانگی انسان هایی که به جز چشم و زبان هیچ ندارند نظاره کنم

چشمی که همه چیز را آنطور که خود می خواهند می بینند نه آنطور که هست

و زبانی که هر چه بر سرش آمد به بیرون رانده خواهد شد ،بی هیچ فکری...بی هیچ منطقی!

اکنون نمی دانم

کمی نیاز به شجاعت دارم

یا خریت!

جالب ماجرا اینجاست

که؛

خودم تلاش میکنم

خودم هم سنگ می اندازم جلوی پای تلاش ها

خودم هم هراس دارم!

و از همه گذشته غر هم میزنم...

این را دیگر کجای ماجرا باید گذاشت خدا می داند...

چقدر خوبه که

بعد از چندین ماه

چیزی نیست که مجبور باشم بهش فکر کنم!

نیاز به استراحت و تفریح دارم

نه اصلا به چیزی نیاز ندارم

فقط نیاز داشتم فکرم آرامش داشته باشه

که از امروز داره!

خداجونم شکرت

آزادیییییییییییی